Co należy zrobić aby odzyskać swoje pieniądze?

Pierwszym krokiem jest przygotowanie odpowiednich dokumentów.  I tak jak różne są systemy podatkowe w różnych krajach tak różne są dokumenty niezbędne są do rozliczenia się z zagranicznym fiskusem. W większości krajów wydawane są tzw. rozliczenia okresowe. W Polsce zwane „paskami” – a np. w Wielkiej Brytanii – „payslip’ami”. Rozliczenia te wydawane są przez pracodawcę i dla zagranicznego Urzędu nie stanowią żadnego prawomocnego dokumentu. Także próbując uzyskać zwrot korzystając jedynie z takich rozliczeń można mieć problemy z jego uzyskaniem, gdyż Urząd Skarbowy  będzie musiał kontaktować się z zagranicznym pracodawcą, aby potwierdzić dane znajdujące się na rozliczeniach.

Takich problemów nie będzie jeśli otrzymamy od pracodawcy tzw. kartę podatkową – P45 lub P60. Na jej podstawie otrzymamy maksymalny możliwy zwrot w minimalnie krótkim czasie.  Otrzymuje się ją po zakończeniu roku podatkowego. W Wielkiej Brytanii rok podatkowy trwa od 6 kwietnia do 5 kwietnia roku następnego, a w różnych okresach wydawane są różne karty podatkowe. Na zakończenie roku podatkowego, czyli po 5 kwietnia otrzymujemy P-60. Natomiast jeżeli zakończymy prace u danego pracodawcy w ciągu roku podatkowego będzie to P-45.

W Holandii podstawą do rozpoczęcia procedury rozliczenia podatku holenderskiego jest przedłożenie oryginału lub kopii holenderskiej karty podatkowej tzw. jaaropgaaf. Wszyscy pracodawcy holenderscy na zakończenie roku podatkowego oraz po zakończeniu umowy o pracę zobowiązani są wystawić pracownikowi dokumenty potwierdzające wysokość odprowadzonych podatków. Dokumenty te stanowią podstawę do zwrotu oraz oficjalne potwierdzenie zapłaconych podatków.

W Irlandii rok podatkowy trwa tak samo jak w Polsce, czyli od 1stycznia do 31 grudnia, jednak wszystkie dokumenty jakie otrzymujemy są identyczne jak w Zjednoczonym Królestwie. Ważne, abyśmy wiedzieli, że niezależnie od kraju pracodawca jest zobowiązany dostarczyć nam kartę podatkową nawet jak już jesteśmy w Polsce. Na wydanie karty trzeba poczekać i niewielu może sobie pozwolić na bezczynne siedzenie w obcym kraju oczekując na jej wydanie.  Wtedy najczęściej przysyłana jest ona pocztą, więc należy pamiętać, aby poinformować pracodawcę o planowanym wyjeździe i podać adres zamieszkania w Polsce.

Kiedy już otrzymamy kartę podatkową, nie pozostaje nam nic innego, jak ubiegać się o zwrot nadpłaconego podatku.

W przypadku ubiegania się o zwrot podatku za pracę w Niemczech wymaganym dokumentem jest niemiecka karta podatkowa (Lohnsteuerkarte) albo zastępcze zaświadczenie podatkowe (Lohnsteuerbescheinigung). Zarówno jeden jak i drugi dokument wydaje pracownikowi pracodawca.. Ponadto konieczne jest wypełnienie niemieckich formularzy podatkowych. W procesie zwrotu przydatne mogą okazać się również kopie paszportu, zameldowania w Niemczech, pozwoleń na pracę, zaświadczenie o stanie rodzinnym oraz niekiedy inne dokumenty służące do uwiarygodnienia okresu pobytu w RFN, przebiegu zatrudnienia i należnych ulgach podatkowych.

Brak wymaganych dokumentów nie wiąże się natomiast jednoznacznie z brakiem możliwości uzyskania zwrotu podatku. W takiej sytuacji najlepiej zwrócić się do wyspecjalizowanej firmy, która w ramach świadczonej usługi uzyska bezpłatnie niezbędne dokumenty od pracodawcy a następnie odzyska Twój zwrot podatku. Jeśli zlecimy odzyskanie zwrotu podatku wyspecjalizowanej w tym celu firmie, cały proces odzyskania Twoich pieniędzy za pracę w Niemczech zajmie ok. 6 miesięcy. W przypadku braku któregoś z dokumentów i związanej z tym konieczności zdobycia go u pracodawcy okres ten może się nieznacznie przedłużyć.

Wracając z USA również mamy możliwość odzyskania zwrotu podatku za świadczoną tam pracę.. Średni zwrot podatku za pracę w USA wynosi 500 dolarów. Aby ubiegać się o zwrot niezbędne będzie uzyskanie od pracodawcy dokumentu W2 bądź odcinków wypłat, czyli tak zwanych payczeków.

Nieco odmiennie kształtuje się sytuacja w przypadku osób które wróciły z Norwegii ponieważ każdy pracownik pracujący legalnie w tym kraju ma obowiązek rozliczenia się z tamtejszym Urzędem Skarbowym. Jeśli nie podejmiemy takich działań norweski urząd zrobi to za nas i może okazać się, że będzie potrzebna dopłata. Aby zmniejszyć swoje zobowiązania bądź odzyskać nadpłacony podatek oraz ze względu na bardziej skomplikowaną procedurę niż w przypadku innych krajów najlepiej skontaktować się z firmą zajmującą się tego typu działalnością.

Ponieważ przepisy podatkowe są skomplikowane i odmienne w każdym kraju,   niewielu jest w stanie poradzić sobie z wypełnieniem formularzy niezbędnych do rozliczenia z zagranicznym fiskusem, dlatego warto skorzystać z pomocy ekspertów, którzy zajmują się zawodowo pomocą z zakresu zwrotu podatku za pracę za granicą. Największe doświadczenie na polskim rynku ma firma Euro-Tax.pl, która do tej pory odzyskała podatek dla 50 tysięcy Polaków.

Słownik:

Pojęcia związane z odzyskaniem podatku za pracę za granicą:

P45 – karta podatkowa w Wielkiej Brytanii oraz Irlandii, przedstawia uzyskane dochody oraz kwotę odprowadzonego od nich podatku i otrzymywana jest od pracodawcy w chwili rozwiązania umowy o pracę.

P60 – karta podatkowa w Wielkiej Brytanii oraz Irlandii, otrzymywana na zakończenie roku podatkowego, jest wykazem naszych dochodów oraz zapłaconego podatku w skali całego roku podatkowego.

Payslipy – odcinki płacowe otrzymywane przez pracowników w Wielkiej Brytanii i Irlandii, zawierają rozliczenie wypłaty i otrzymywane są każdorozowo przy wypłacie pensji.

Jaaropgaaf (lub jaaropgaave) – holenderska karta podatkowa, wydawana jest przez pracodawcę po zakończeniu roku podatkowego, który w Holandii pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Zawiera wysokość zarobków oraz sumę zapłaconych podatków.

BSN (Burgerservicenummer) – (kiedyś Sofi Nummer) odpowiednik polskiego NIPu, jest nadawany przez holenderski Urząd Skarbowy.

Salaris – odcinek płacowy w Holandii, zawiera rozliczenie wypłaty i otrzymywany jest z cotygodniową pensją.

Lohnsteuerkarte – niemiecka karta podatkowa, która poświadcza całkowite zarobki oraz zapłacone podatki w ciągu całego roku podatkowego. Wystawiana jest przez pracodawcę.

Lohnsteuerbescheinigung – niemieckie zaświadczenie podatkowe, zawiera zarobki uzyskane tylko u jednego pracodawcy, w przypadku istnienia kilku stosunków pracy w ciągu roku powinny istnieć osobne zaświadczenia dla każdego z nich.

W-2 – obowiązująca w Stanach Zjednoczonych karta podatkowa, jest odpowiednikiem polskiego PIT-11 i zawiera informacje o uzyskanych dochodach oraz zapłaconych podatkach u konkretnego pracodawcy w roku, za który została wystawiona.

Payczek – dokument otrzymywany od pracodawcy w USA wraz z każdym czekiem, zawiera podstawowe informacje na temat wysokości wynagrodzenia oraz potrąconych podatków.

Skattekort – norweska karta podatkowa, zawiera informacje o wysokości zarobków oraz potrąceń podatkowych w danym roku podatkowym.